Cuma, Nisan 24, 2015

Kırık tarak





... Her gün peynirli makarna yemekten, diş macunu dibini sıyırmaktan, hayatına gelecek bir aydınlanma çağı konusunda umutlanmaktan bıkmış görünüyordu. Boğazına dizilen kelimeler, bir türlü yutamadığı bir lokma gibi her geçen gün boğuyordu. Böyle mi olması gerekiyordu her seferinde? Acıkmadan, boğulmadan göremiyor muydu gerçekleri? Göremiyordu belli ki. Yalnızca göremeseydi yine iyi. Duyamıyordu da artık kimseleri. Sevemiyordu. Bakamaz olmuştu eskisi gibi. Hissedemez olmuştu bir ceset misali...


4 yorum:

stupidrabbit dedi ki...

Şükrediyordu ki yiyecek peynirli bi makarnası vardı...Ardından dişlerini fırçalamaya yetecek kadar da diş macunu... Hayatına asla bir aydınlanma çağı gelmeyecekti o istemedikçe... Çünkü nasıl bakarsa öyle görürdü..Yarısı boş değildi bardağın belki de..
:)

D!mple Rock dedi ki...

bardağın yarısı dolu yarısı boştu ben o günlerde boş olanı görmeyi seçmiştim ^^

anil keskin dedi ki...

dıs macunu, aydınlanma, bardak, peynırlı makarna. sız hıc tad almaz oldunuz mu ?

D!mple Rock dedi ki...

oldum oldum hemd e çok :/ @anılkeskin