Salı, Nisan 15, 2008

doğaçlama eşya aşkı.



Düşünen bir çift eşyayız. Kırıyor, kırılıyoruz. Boy boy, renk renk, çeşit çeşit kalite malzemeden yapma, tahtlardan bozma.. Bir çift düğme üzerimize uzandığında verdiği o tiz sesi bilir, duyarız. Çizilsek de çaktırmayız. Kırılanları hatırlarız yakın çevre büfelerden, komidinlerden, sehpalardan.. Obsesif sahiplerin vurduğu duvardan yere çarpanları hatırlarız öyle zamanlarda. Sırf şükretmek için. Abartır kaderci bile oluruz zaman zaman. Çaresizlikten, ne olduğunu kavrayamamaktan.. İşte senden, benden.. Doğaçlamayı da severiz. Doğaçlama söyleriz şarkıları bazen, doğaçlama oynarız ona buna rolleri, doğaçlama öperiz birbirimizi. Çiçek sevmeyen kızlardan olduğumuzu söyleriz. Çaktırmadan birgün birinin almasını umarız, unuturuz tepkimizden çekinip onun yerine başka şeyler alanların bunu neden yaptıklarını. Yine de bekleriz. Hep "-iz" ile bitti sözcüklerim şimdi. Arkamda benzer şeyler yaşamışların varlığına olan inancımdandı bu. Biraz da kalbinize inmek, "acaba ben de .." dedirtmek içindi. Amaç tekti. Mutlu olmak. Ama şimdi değil. Şu aralar sadece doyum, yetinmeyi bilmenin erdemi.. Aza kanaat etmeyenin hazin sonundan uzak oluş arzusu.

Söz bitti.
Gidiyorum olgusu..

Cumartesi, Nisan 12, 2008

we luv Liv Tyler



Senin anan bir groupie idi yavrum.
Ananı müthiş sempatik adı Bebe'den ve vajenik zekasından ötürü kutluyorum...

Çarşamba, Nisan 02, 2008

dimplifucktion

Birgün seri katil olursam önce yobazları, sonra da gördüğü bir tanecik örnekle bütün herşeyi genelleme içine alan dangalakları öldüreceğim.

Sıra sana da gelir, egoist it.