Cuma, Eylül 14, 2007

öyle bişey işte bendeki.

Okul ve işlerim yokken saatimi 5e, 6y kurup, uyanıyorum. (Tabi uyuyabildiğim zamanlardaydı bunlar.) Okul yok, iş yok bu sabah diyerekten büyük bi hazla atlıyorum yatağımın kollarına geri. Bunu yapmadan uyandığımda bakıyorum öğlen olmuş, bense uykuya doymamış, sanki yeni yatmıştım da hemen kalkmışım gibi uyanıyorum. Bişey anlamıyorum uykudan. Bazen de susadığımda su içmeyip daha çok susamayı bekliyorum. Çok susamışken içtiğim su, sadece biraz susadığımda içeceğim sudan çok daha lezzetlidir. Tuvaletimi de tutarım zaman zaman. Sonra bu ihtiyaç molası dergim kucağımda ya da kulaklık kulağımda müziğimle deli dehşet bi eğlenceye dönüşür. Ee, ne de olsa uykulu bi insana uyku, susamış insana su, tuvaleti geleneyse wc'ye koşmaktan daha kıymetli gelmez hiçbirşey o an için. Ben de bunun farkında biri olarak, bu anlarda alınan doyumu tavan yapmaya bakıyorum.

2 yorum:

Nerede kalmıştık.. dedi ki...

bende aynı özellikler mevcut ayrıca kalabalık bir masada herkesin yemeğini bitirmesini bekleyip kendi yemeğimi ağzımdan salyalar akarak yemem ayrı bi tat veriyor bana:)

D!mple Rock dedi ki...

O da ilginçmiş ^^