Salı, Eylül 04, 2007

Kusmukla gelen güzellik.



Midemle başım yer değiştirdi sanki.. Düşüncelerle besleniyor, hazmedemediğim bazı şeyleri mide asitim yardımıyla dışarı atıyorum. İçimde bir parça daha bunlardan kalmış olmalı ki, düşündüklerimi yutmaya, yutup da sindiremediklerimi kusmaya devam ediyorum.

Sabrın sonu selamet demişler.. Sabredilen bulantılar, selametse kusup arınmak olmalı o halde..
Doktor iyi, doktor güzel. Doktor bilir, nedendir bu hisler.. Neden gelmeyi bilip de, gitmekten bihaberler?..
İlaçlar da iyi, onlar da bi o kadar güzeller. Ama nedense bu sefer iyi gelmediler.
Seni de unutmadım Ferrum Fort'um. Kanımı tazele, ama önce ver bi nebze. Sonra sıra gelcek antibiyotiklerime de. İçimdeki zehri pes ettirmeye..



Hiç yorum yok: